صلح

سلام به همه ی آدما...

سیاه... سفید...

مسلمونای محترم... مسیحیای عزیز ..... زرتشتیان گرامی

خلاصه همه....

امروز چند تا قسمت از شعر معروف صلح(یانیس ریتسوس)رو میذارم

تا از جو جمهوری اسلامی خارج بشیم!

 

 

صلح ، عطر غذا در شامگاهان است(وجود نداره!)

هنگام كه توقف ماشيني در خيابان نه به معناي ترس است(میشه؟)

هنگام كه صداي كوبشي بر در ، به معناي حضور رفيقي است(نه اصلا!)

و گشودن پنجره اي در هر ساعت به معناي آسماني است كه چشم هايمان را به ميهماني زنگوله هاي دور دست رنگ هايش مي برد ، (خودتون میدونین!)

صلح است اين

هنگام كه زندان ها به كتابخانه ها بدل گشته اند(همه چیز ممکنه!)

|+|