تبليغاتX
کوه ها باهمند و تنهایند

کوه ها باهمند و تنهایند

همچون ما باهمان ِتنهاهایان...
هنوز هم ذهن من
در پس غبار گذشت زمان
می نگارد چهره ات را
و قلب من در شوق دیدارت می تپد
هر چند فرسنگ ها از تو دورم
ولی باکی نیست
من به فردائی می اندیشم
که عطر دل انگیز حضورت
مرا اسمانی نماید
|+|
نوشته شده توسط سنجاقک در و ساعت 14:16