تبليغاتX
کوه ها باهمند و تنهایند

کوه ها باهمند و تنهایند

همچون ما باهمان ِتنهاهایان...
نا امید
میخوام برم یه جایی که از زنده بودنم لذت ببرم....
نه اینکه عذاب بکشم ....
نه اینکه بزرگترین آرزوم مرگ باشه
دارم خفه میشم


در مرز نگاه من
از هر سو
دیوار ها
بلندند
دیوار ها
چون نومیدی
بلندند

|+|
نوشته شده توسط سنجاقک در و ساعت 11:47